Δεν μπορείς να ζεις για πάντα ανάμεσα σε τέσσερεις τοίχους γιατί
φοβάσαι τη ζωή ,την αγάπη, την αποτυχία, τους ανθρώπους...επιβάλλεται όταν πέφτεις
να σηκώνεσαι δυνατότερος από ποτέ..επιβάλλεται
όταν χάνεις το έδαφος κάτω απ’τα πόδια σου να ανοίγεις τα φτερά σου και να πετάς
όσο πιο ψηλά μπορείς...
Μην κλαις και μην παραπονιέσαι για κάθε γυαλί που σπάει γιατί δεν ξανακολλάει ..και
κάθε άνθρωπος που φεύγει ...δεν ξαναγυρίζει...
Βάλε πόρτες στην καρδιά και άνοιξε μοναχά σ’ αυτούς που είναι άξιοι να βρουν το κλειδί της...κλείσε
τις πόρτες του παρελθόντος και δες τα παράθυρα που σου ανοίγονται στο μέλλον..σκούπισε
τα δάκρυα σου για να δεις καθαρά ότι ότι
το αύριο έρχεται..και μαζί του φέρνει περισσότερα από αυτά που σου στέρησε το παρελθόν...
Μην στενοχωριέσαι .. δεν χρειάζεται πια να φοβάσαι για
τίποτα γιατί ξέρεις ότι όσο υπάρχει φως
θα βρίσκεις πάντοτε το δρόμο σου........
Χαμογέλασε λοιπόν και δείξε σε όλους ότι τίποτα δεν έχει κριθεί
ακόμα..
Η ζωή είναι μικρή και είναι ώρα να μάθουμε να την ζούμε..και
να την χαρίζουμε εκεί που πρέπει!!!
