Όσα κ αν έχω αισθήματα παλεύω να νικήσω ..θέλω να βρω τη δύναμη πληγή μου να σε κλείσω….

Κομμάτια θρύψαλα η ζωή που έφτιαξα με το νου μου..και ευθύνες καταλόγισα μονάχα του εαυτού μου…

Ένα κερί απέμεινε φως μου να σε θυμιζει..10 δραχμές μου κόστισε όσο κ αυτός αξίζει...

Πια θάλασσα μπορεί ξανά δυο ψυχές να ενώσει..και πια αγάπη ψεύτικη μπορεί να επιβιώσει…

Θέλω από τα λάθη του μαθήματα να πάρει ..να δει πως είναι ν’αγαπά και να γελάνε οι άλλοι…

Ανατολή και δύση μου αυγή της νύχτας φως μου..μην περιμένεις το φιλί το πρώτο έλα και δως  μου…

Φεύγεις κ μένω ακίνητη σαν πιόνι στη σκακιέρα..μ’άφησες κ είπες πως θα’ρθεις να παίξεις άλλη μέρα….

Ξεχνάς ότι αγάπησες ότι κοιτάς κι αγγίζεις ..προδίδεις φεύγεις χάνεσαι μα εδώ ξαναγυρίζεις…

Χρόνε που όλα τα ξεχνάς πάρε τη μοναξιά μου..να μην πονώ και να ξεχνώ πως δεν  είναι κοντά μου…

Χρώμα δεν έχει ο χωρισμός χρώμα δεν έχει αγάπη ..πάνω λοιπόν σ’ένα χαρτί ζωγράφισε μου κάτι….

Είδα στο ηλιοβασίλεμα τα χρώματα ν’αλλάζουν..το ίδιο χρώμα τα όνειρα παίρνουν όταν βουλιάζουν….

Στου δειλινού τα χρώματα κάθε καρδιά ραγίζει..μα η δική μου η καρδιά να ξαναρθείς ελπίζει….

Με χρώματα προσπάθησα να βάψω τα όνειρά  μου..μα όλα μαύρα μοιάζουν αφού είσαι μακριά μου…

Το κάθε χρώμα αισθήματα λένε απεικονίζει..τα σχεδία δες της σκέψης μου όταν σε αντικρίζει…

Στα χρώματα του δειλινού ο νους βουτά την πένα..και δείχνει στ’άψυχο χαρτί αισθήματα

κρυμμένα…

Στα χρώματα της ίριδας παιχνιδιαρίζει η σκέψη …κάθε παιχνίδι τ’άρωμα και τη μορφή του έχει….

Χρώμα δεν έχει η καρδιά ούτε ζωή η ψυχή μου..και μελωδία πένθιμη η κάθε αναπνοή μου…

Μάτια στο χρώμα τ’ουρανού έχει γι’αυτό μ’αρέσει..θάλασσα εγώ τον αγαπώ μα είναι η γη στη μέση…

Παίρνει η σκέψη χρώματα τη νύχτα για να βάψει..πονά μα άλλα όνειρα στο μαύρο δεν θα θάψει…

‘Οπως κάθε φορά έτσι και τώρα..το ήξερα ότι δεν ήθελες να έρθεις να μιλήσουμε ..απλά είπα να κάνω μια τελευταία προσπάθεια..για να ξέρω ότι έκανα πραγματικά ότι μπορούσα για’μας … μακάρι να μπορούσαμε να τα βρούμε οι δυο μας..αλλά αφού αυτό δεν γίνεται ίσως είναι καλύτερος ο δρόμος που επιλέξαμε …σου υπόσχομαι ότι από εδώ και περά δεν θα σε ξαναενοχλήσω αφού αυτό θέλεις ..τέρμα τα παράπονα τα μηνύματα..όλα!Θέλω μόνο να μου υποσχεθείς και εσύ κάτι τελευταίο..δεν θέλω να μου μιλήσεις ποτέ ξανά..ακόμα κ αν βρεθούμε τυχαία καμία φορά..μην μου μιλήσεις..άφησε με να το ξεπεράσω..για’μένα θα είναι πολύ δύσκολο  γι’αυτό βοήθησε με εσύ όπως μπορείς με τη στάση σου..σε παρακαλώ ..κάνε ότι δεν με βλέπεις..οτι δεν με ξέρεις..ας πούμε ότι δεν γνωριστήκαμε ποτέ !Ξέρω ότι έκανα πολλά λάθη και λυπάμαι για όλα αυτά!Τώρα πια συνειδητοποιώ οτι δεν φτάνει μοναχά η αγάπη για να πραγματοποιηθούν τα όνειρα!!Ήθελα να θυμάμαι ένα ένα όσα σου είχα πει για να τα αποτυπώσω εδώ..αλλά δυστυχώς  έχει περάσει  πολύς καιρός από  εκείνο το βράδυ που σου έγραψα αυτό το μήνυμα... σ είχα γράψει ακόμα ότι σ’αγαπάω..και ότι θα σ’αγαπάω ..οτι σου εύχομαι να είσαι ευτυχισμένος όπου κ αν είσαι με όποια κ αν είσαι!!Τελικά φαίνεται δεν ήταν γραφτό να κοιμηθούμε αγκαλιά ούτε μια φορά…καληνύχτα αγάπη μου..!