Χρώμα δεν έχει ο χωρισμός χρώμα δεν έχει αγάπη ..πάνω λοιπόν σ’ένα χαρτί ζωγράφισε μου κάτι….

Είδα στο ηλιοβασίλεμα τα χρώματα ν’αλλάζουν..το ίδιο χρώμα τα όνειρα παίρνουν όταν βουλιάζουν….

Στου δειλινού τα χρώματα κάθε καρδιά ραγίζει..μα η δική μου η καρδιά να ξαναρθείς ελπίζει….

Με χρώματα προσπάθησα να βάψω τα όνειρά  μου..μα όλα μαύρα μοιάζουν αφού είσαι μακριά μου…

Το κάθε χρώμα αισθήματα λένε απεικονίζει..τα σχεδία δες της σκέψης μου όταν σε αντικρίζει…

Στα χρώματα του δειλινού ο νους βουτά την πένα..και δείχνει στ’άψυχο χαρτί αισθήματα

κρυμμένα…

Στα χρώματα της ίριδας παιχνιδιαρίζει η σκέψη …κάθε παιχνίδι τ’άρωμα και τη μορφή του έχει….

Χρώμα δεν έχει η καρδιά ούτε ζωή η ψυχή μου..και μελωδία πένθιμη η κάθε αναπνοή μου…

Μάτια στο χρώμα τ’ουρανού έχει γι’αυτό μ’αρέσει..θάλασσα εγώ τον αγαπώ μα είναι η γη στη μέση…

Παίρνει η σκέψη χρώματα τη νύχτα για να βάψει..πονά μα άλλα όνειρα στο μαύρο δεν θα θάψει…