Μοναδικός προορισμός θα είναι πάντα αυτοί που αγαπάμε..Κι ας μη ξέρουμε αν μπορούμε να τους συγχωρήσουμε..Ή αν εκείνοι θα συγχωρήσουν ποτέ εμάς...Προορισμός μας θα είναι πάντα όσοι ψάχνουν να μας βρουν..Εκεί που οι ίδιοι χάσαμε τον εαυτό μας....
Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011
Σάββατο 23 Ιουλίου 2011
Βήματα έκανα μπροστά μα πήρα φόρα πίσω ..και γύρισα στη μοναξιά
αγάπη να ζητήσω…
Ήπια μα μες στη ζάλη μου εκείνον είδα μ’άλλη..όσα κ αν κρύβω
αισθήματα δεν έχω δύναμη άλλη….
Συννέφιασε ο ουρανός και άρχισε να βρέχει..σαν έφυγες και η καρδιά
πάγωσε που δεν σ’έχει…
Με θέατρο παράλογο αυτός ο κόσμος μοιάζει..να προσποιούμαι
δεν μπορώ πως πια δεν με πειράζει…
Ζήτησα να μου φέρεται ότι πονά για’μένα..μα ότι κ αν είδα τίποτα
δεν θύμιζε εσένα….
Όποτε ακούσω σ’αγαπώ γελώ για να μην κλάψω ..έφυγε κ αλλά δάκρυα
δεν έχω για να χάσω…
Φεύγω κι αφήνω τη ζωή τα’όνειρο την αγάπη ..έτσι κ αλλιώς ότι έζησα ήτανε αυταπάτη…
12 η ώρα και η καρδιά πάγωσε πάλι απόψε..τη μοναξιά μου δεν
μπορώ έλα στα δυο και κόψε…
Μην το τεντώνεις το σκοινί, σκοινί είναι κ λυγίζει ..έλα κοντά
μου γιατί η ζωή ρόδα είναι κ γυρίζει..!
Ποιός ουρανός μπορεί ξανά να μας χωρέσει φως μου..που έγινε
η αγάπη έγκλημα στα μάτια όλου του κόσμου…
Το κρύο που’χει η καρδιά τόπος δεν το’χει άλλος..γιατί είναι
άδικη η ζωή και ο πόνος πιο μεγάλος…
Όσο κ αν θέλω δεν μπορώ το χρόνο να γυρίσω ..πληγές να κλείσω
κ αν το θες να σε ξανάγαπησω …
Εικονική είναι η χαρά που’χει το πρόσωπό μου..γελάω να μην φαίνεται
πως χάνω τον εαυτό μου….
Δεν με τρομάζει ο χωρισμός συνήθισα στον πόνο..και στο εξής
για’μένανε θα νοιάζομαι κ μόνο!!
Ότι κι αν λέει η καρδιά η λογική ορίζει ..να φύγει η αγάπη μου και πίσω μην γυρίζει…
Κουράστηκα να εύχομαι να μ’αγαπήσεις λίγο..και κάθε ευχή σε δάκρυα
σαν τη βροχή να πνίγω…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
