Ταξίδεψα σε μέρη...που με το μάτι κάνεις μας δεν τα βλέπει...και ότι ομορφότερο από εσένα βρήκα...και αυτό σου έμοιαζε.....

Πλάνα μου μάτια..που παραμύθια λένε στις ώρες της ατέλειωτης σιωπής...με ξελόγιασες με λόγια ψεύτικα και σ’ερωτεύτηκα...

Χάθηκα στο βλέμμα σου...και ξέχασα όσα με πονάμε...με πήρες αγκαλιά και χάρισα κομμάτια της καρδιάς μου στον κόσμο...για να μπορούν να σ’αγαπήσουν όλοι..!!!

Και εσύ μ’αφήνεις να κρυώνω στη βροχή...με το παλτό του ερώτα καμένο χρόνια...δεν είναι αργά να ξαναρθεί ψιθύρισε κ ύστερα έφυγε μακριά μου η σκιά..που μέχρι σήμερα μ’ακολουθούσε αιώνια........