Σας έχω μιλήσει ποτέ για τον ουρανό μου....;

Έχω αναφέρει τόσα πολλά κατά καιρούς αλλά δεν έτυχε ποτέ να αναφερθώ σε κάποια άτομα  που στάθηκαν για’μένα κάτι παραπάνω από φίλοι...

Δεν σας μίλησα ποτέ για τον ήλιο μου...

Είναι ο πιο ζεστός άνθρωπος που γνώρισα ποτέ..και έχει την πιο χρυσή κάρδια που θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί και να γνωρίσει κάποιος...κάθε μέρα θα είναι εκεί για’μένα..και αν κάποτε τύχει και έχει συννεφιά ο ουρανός μου  πάντα όταν φανεί θα φωτίσει τη μέρα μου, μ’έναν τρόπο μοναδικό..όπως και ο ίδιος εξάλλου....Τον αγαπάω όπως ακριβώς αγαπάω και το φεγγάρι μου...

Όσο για το φεγγάρι μου...αν τύχει ποτέ και την γνωρίσετε θα καταλάβετε γιατί την αποκαλώ έτσι...κατά τη γνώμη μου έχει τα πιο μελαγχολικά μάτια που έχω δει ποτέ..και από τότε που τη γνώρισα..βραδιάζει αλλά δεν σκοτεινιάζει ποτέ στην ψυχή μου.. πόσοι άνθρωποι έχουν την τύχη να βρουν το μισοφέγγαρο τους...;

Αν υπάρχουν αδελφές ψυχές....τότε εγώ τη δική μου την έχω βρει...

Αλλά έχω και τα αστέρια μου...είναι εκείνοι  που βρίσκονται μακριά που θέλω αλλά ..δεν   έχω τη δυνατότητα να τους  βλέπω συχνά, να τους μιλάω..να τους ακούω...αλλά όσο λάμπουν ..θα βλέπω το φως τους..κι όσο βλέπω το φως τους δεν θα χαθώ ποτέ γιατί πάντα θα φωτίζουν το δρόμο του γυρισμού μου....

Χαίρομαι γιατί εμείς είμαστε η απόδειξη της αληθινής φιλίας και αγάπης..και κάθε μέρα που περνά καταφέρνουμε να ισορροπούμε καλυτέρα πάνω στο σχοινί της ανιδιοτέλειας και της εμπιστοσύνης...κι επίσης χαίρομαι που δεν είναι ικανή η καθημερινότητα να μας χωρίσει..γιατί παρόλη την απόσταση η λάμψη σας θα κρατάει πάντα ζεστή τη θέση σας στην καρδιά μου...

Σας ευχαριστώ που είστε κοντά μου και με στηρίζεται σε ότι κάνω...

Δεν θα μπορούσα λοιπόν παρά να σας το αφιερώσω αυτό το κείμενο...

Στο φεγγάρι μου, τον  ήλιο μου και τα αστέρια μου...που είχα και έχω την τύχη όλοι σας να βρίσκεστε στο δικό μου ουρανό..!!!