Η σκέψη μου τα δειλινά πάντα πετά κοντά σου..ένα κορμί χωρίς
ψυχή κατάντησα μακριά σου…
Όσα είναι τ’άστρα τ’ουρανού τόσες σκέψεις παλεύω ..να διώξω
που σε σκέφτομαι με άλλη και ζηλεύω...
Απόψε φερτέ μου να πιω λιώμα να γίνω πάλι..να μην σκεφτώ πως
θα φιλά και θ’αγκαλιάζει άλλη...
Όσο κ αν πιω να ξεχαστώ δύσκολο είναι ξέρω..μνήμες που με πληγώσανε
να μην επαναφέρω...
Κάθε εικόνα απ’τα παλιά το άρωμα σου έχει..γύρνα ψυχή μου γιατί
η καρδιά πάγωσε που δεν σ’έχει…
Η ανάμνηση μιας ζωγραφιάς θύμισε πάλι εσένα..γιατί έτσι κι η
αγάπη μας εικονικό ηταν ψέμα...
