Και να που έφτασε τελικά αυτή η στιγμή..ξέρεις παρ’όλα όσα έγιναν δεν πίστευα ποτέ ότι θα ερχόταν η ώρα του οριστικού αποχαιρετισμού..πάντα πίστευα ότι θα άλλαζες γνώμη,ότι θα γύριζες ξανά και ότι τελικά θα μπορούσες να με αγαπήσεις μια μέρα όπως σ’αγαπάω εγώ σήμερα …αλλά μάταια..φαίνεται  ήταν και αυτά όνειρα από κείνα που με προειδοποίησες ότι γκρεμίζονται από το άτομο είναι μέσα σε αυτά!Είδες που σου είπα ότι θα το θυμάμαι..;
Ξέρεις..ένα δύο μέρες πριν μου στείλεις μήνυμα σκεφτόμουν να σου στείλω κι εγώ..φαντάζομαι όμως όχι  για τους λογούς που ήθελες κ εσύ να βρεθούμε..ήθελα να σε αποχαιρετίσω από κοντά..να σε δω για τελευταία φορά..να δω τα μάτια σου,το χαμόγελο σου..να μυρίσω το άρωμα σου..και να κρυφτώ στην αγκαλιά σου για τελευταία φορά!!!Θύμωσα που δεν ήρθες..αλλά μάλλον πάλι κάτι παραπάνω από έμενα θα ήξερες…είναι δύσκολοι οι αποχαιρετισμοί και το διαπίστωσα στην πορεία.. πως αφήνεις πίσω ανθρώπους που αγαπάς..;Ανθρώπους που σου χάρισαν όμορφες στιγμές και μαζί τους έζησες μια ζωή διαφορετική..μια ζωή ανέμελη.. ;Πως κοιτάς κάποιον όταν ξέρεις ότι είναι για τελευταία φορά …;Πως θα μπορούσα να σου πω αντίο ενώ ξέρω ότι δεν θα υπάρξει αύριο χωρίς εσένα..;Δεν υπάρχει πια ούτε παρόν..χωρίς εσένα….
Λυπάμαι για όλα σου έχω κάνει..και έχω κάνει πολλά το ξέρω ..μακάρι να μπορούσα να τα πάρω όλα πίσω..όλα!!!Δυστυχώς όμως δεν μπορώ..αλλά ήμουν ένα μικρό παιδί όταν με γνώρισες άπειρο στην αγάπη..μακάρι να μπορούσα να τα πάρω όλα πίσω..όλα!!!Λυπάμαι για όσα σου έχω πει τα άσχημα λόγια ,τις πικρές κουβέντες,για τις υπερβολές μου και τα λόγια που σε έφερναν σε δύσκολη θέση..να ξέρεις όμως ότι δεν σου είπα ποτέ μα ποτέ ψέματα..δεν θα μπορούσα..μόνο στον εαυτό μου έλεγα ψέματα τόσο καιρό,τον παρηγορούσα με ψέματα για να αντέξει… μα πιο πολύ απ’όλα λυπάμαι που σε κατηγορούσα ότι δεν με ήξερες ,ότι δεν εμπιστευόσουν..ενώ και εγώ έκανα το ίδιο ακριβώς …δεν σε εμπιστεύτηκα ποτέ ξανά από τότε που τα ξαναβρήκαμε..δεν ότι  πίστευα πως με κοροϊδεύεις αλλά πάντα φοβόμουν ότι με την πρώτη ευκαιρία θα έφευγες..και θα με άφηνες..
 Ήξερα κάτι από καιρό και έπρεπε να στο είχα πει.. από τότε που τα ξαναβρήκαμε σχεδόν γνώριζα ότι  ήταν η τελευταία μου χρόνια εκεί και ότι μετά θα έφευγα..πίστευα ότι θα προτιμούσες να χωρίζαμε εκείνη τη στιγμή παρά να κρατήσουμε μια σχέση από απόσταση αύριο μεθαύριο αν όλα πήγαιναν καλά μεταξύ μας..έτσι προτίμησα να το ρισκάρω υποθέτοντας ότι σε 6-7 μήνες θα με είχες αγαπήσει κ εσύ και ακόμα και να έφευγα δεν θα με άφηνες..γι’αυτό  σε πίεζα να βρισκόμασταν ..όσο πιο πολύ με γνώριζες τόσο πιο πολύ θα δενόμασταν μεταξύ μας..ήξερα ότι δεν είχαμε όσο χρόνο χρειαζόμασταν..μακάρι να σου το είχα πει έξ’αρχής όλα ίσως να ήταν πολύ διαφορετικά τώρα…όλο το ενέβαλλα και το ανέβαλλα όλο έλεγα άσε και θα του το πω την άλλη φορά..και δες που καταλήξαμε δεν σου το είπα ποτέ….
Έκανα πολλά λάθη..αλλά γι’αυτό είναι τα λάθη για να μαθαίνουμε και εγώ μπορώ να πω πλέον με σιγουριά ότι ξέρω πολλά όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις ,τον ερώτα την αγάπη!!Τό θέμα είναι ότι δεν μπορώ να αλλάξω τίποτα πλέον απ’ότι έγινε..!!!Θα μ ου λείψεις ..ήδη μου λείπεις..οι μέρες μου και οι νύχτες μου δεν θα είναι ποτέ πια ίδιες..θα μου λείψουν οι ώρες που κοιτούσα το κινητό με αγωνιά μήπως και μου είχες στείλει τίποτα..θα μου λείψουν οι μέρες που ετοιμαζόμουν κ ανέβαινα πανεπιστήμιο και καθόμουν εκεί ώρες για να σε δω έστω για μια στιγμή..θα μου λείψουν οι στιγμές που μου χάριζες το πιο όμορφο χαμόγελο σου.. αλλά περισσότερο απ’όλα θα μου λείψουν οι νύχτες που θα μου λείπεις… αλλά για ακόμα μια φορά θα πω ψέματα καρδία μου..για να την ξεγελάσω  να περάσει ο καιρός και να καταλαγιάσει ο πόνος..μάλλον δεν ήταν γραφτό να πούμε αντίο ακόμα θα της πω..διαφορετικά θα σε είχα να δει να σε αποχαιρετήσω..μάλλον  δεν ήταν αυτή η στάση της ζωής μας θα της πω...ότι το ταξίδι συνεχίζεται για τον καθένα από εμάς ..και ίσως να σε συναντήσω  σε ένα από τα επόμενα ταξίδια μου..που ξέρεις μπορεί και ο προορισμός μας να είναι κοινός τελικά….
Να προσέχεις αυτό στο λέω πάντα στο τέλος κάθε μηνύματος μου..τώρα θα προσθέσω..να προσπαθείς..κανείς δεν θα σου χαρίσει τίποτα πια..ούτε η ζωή δεν θα σου χαρίσει ότι σου αξίζει όσο καλός άνθρωπος και να είσαι αν δεν το διεκδικήσεις.. να κάνεις υπομονή  το καλό πράγμα αργεί να γίνει λένε εγώ πιστεύω ότι αργεί υπερβολικά πολύ αλλά γίνεται!!Να πιστεύεις..αν δεν θες να πιστεύεις στο θεό..πίστευε στην αγάπη..για το πρώτο δεν ξέρω αλλά το δεύτερο μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι υπάρχει! Να νιώθεις..να κλείνεις τα μάτια και να ακούς  την καρδία σου δεν είναι όλα λογικά όλα σ’αυτόν τον κόσμο ,δεν μπορείςμε το μυαλό να τα εξηγήσεις όλα με την ψυχή όμως μπορείς ..
Υπάρχουν και αλλά που δεν σου έχω πει και θα ήθελα να σου πω..αλλά κρατά αυτά προς το παρόν.. και αν όντως τύχει και ξαναβρεθούμε κάποια στιγμή θα στα πω τότε..θα τα θυμάμαι ….προς το παρόν σε αποχαιρετώ …και έτσι όπως τελειώνω κάθε μήνυμα μου θα τελειώσει και το τελευταίο μας…σ’αγαπάω..να θυμάσαι ότι η αγάπη η πραγματική  ..δεν μικραίνει ,δεν χάνεται..δεν κουράζεται..δεν τελειώνει..όσα χρόνια και αν περάσουν..αλλά  δυναμώνει ,σιωπαίνει ..ελπίζει..περιμένει..!!!Πάντα θα σε περιμένω αγάπη μου..πάντα θα έχεις μια θέση και στην καρδιά μου και στη ζωή μου..και πάντα θα ελπίζω ότι θα έρθει μια μέρα που θα καταλάβεις κ θα έρθεις  να με βρεις …αυτή θα είναι και η ωραιότερη μέρα της ζωής μου..μέχρι τότε σε κάθε ταξίδι της ζωής μου από δω και πέρα..θα φροντίζω πάντα να αφήνω την θέση διπλά μου άδεια…….