Σήμερα είναι από εκείνες τις μέρες που ξυπνάς και λες ότι ο κόσμος όλος έχει αλλάξει..κι αν δεν έχει γίνει αυτό, θα συμβεί πολύ σύντομα..το νιώθεις!!!

Είναι από τις μέρες που είσαι ήρεμη, ξέχνιαστη.. μάλλον καλύτερα θα ταίριαζε να πω...γαλήνια!

Ίσως να μην είχα νιώσει ποτέ πριν έτσι...είναι ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα που με γεμίζει και δεν αφήνει το κενό της απουσίας του να κυριεύσει ξανά την καρδιά μου..δεν κρυώνω πια..δε φοβάμαι πια..δε θυμάμαι πια..δε θέλω να θυμάμαι πια...

Όλα σήμερα μου φαίνονται τόσο όμορφα..ο δρόμος για το σπίτι..η φύση.. λες κι όλα τα άψυχα πράγματα παίρνουν μορφή...και η βροχή παίρνει μορφή καθώς κυλά απαλά απ’το πρόσωπο μου στο έδαφος..σχηματίζοντας μια καρδιά..και είναι εκείνη η ώρα που ο άνεμος μου ψιθυρίζει γλυκά στο αυτί.. "όσο χτυπάει αυτή η καρδιά τόσο θα έχεις δύναμη να παλεύεις...μάθε της λοιπόν να αγαπάει μόνο αυτό το σώμα πια..και έτσι σου υπόσχομαι πως δεν θα νιώσεις ξανά μονή σου ποτέ......."

Θα γυρίσει πίσω το ξέρω..όχι αυτός....η καρδιά μου...κάποτε θα συνειδητοποιήσει τι έκανε και θα γυρίσει..απλά θέλει χρόνο..κι εγώ δεν πρέπει να αφήσω τον εαυτό μου άλλο..για να γυρίσει και να μ’αγαπήσει κ έμενα όσο αγάπησε και αυτόν...και έτσι τώρα έχω λόγο να συνεχίσω...και σήμερα είναι από αυτές τις μέρες που ξέρω ότι θα τα καταφέρω!!!θα ζήσω για’μένα..!!!!!