Χειμωνιάζει και πάλι και κρυώνει η αγκαλιά μου...και τα
όνειρα στάχτες που σκορπάνε μακριά μου σαν να έχεις χαθεί...
Μα όμως κρατάει η ζωή το ρυθμό και όπου κι αν είσαι πάντα θα
σ'αναζητώ..θα βάλλω φτερά να πετάξω..γυρνά πίσω να σου φωνάξω...θέλω..παντού να
το πω...
Με κουρέλια θα φτιάξω μια ψυχή να μην σπάει..κι ότι αντέξει
στο χρόνο με το δάκρυ πληρώνω να ξαναρθείς εσύ...
Απογεύματα άδεια σ’ένα σπίτι ξοδεύω...μια αγάπη γυρεύω..έτσι
λίγο πριν το τέλος να την ξαναδώ....
Μα όμως νικάει η ζωή το σκοπό..και απόψε πάλι δεν έχω τίποτα
να πω..γιατί όταν σε χάνω τον κόσμο όλο χάνω..πάω να τρελαθώ....
Μα όμως ζητάει η ζωή το καλό το τέλος το μεγάλο το
αναπάντεχο..και αυταπάτες καθρέπτες που σπάνε σαν θρύψαλα σωρό.....
