Ακόμα μια νύχτα εδώ..εδώ στο περίπου.. εδώ στο αβέβαιο..απλά να φοβάμαι ..να βγαίνει η ψυχή απ’το σώμα αλλά η παγωνιά του έξω κόσμου να είναι μεγαλύτερη απ’αυτή της καρδιάς ..νόμιζα θα το περνούσαμε μαζί αυτό .. μάλλον αν ήσουν εδώ θα τα ξεχνούσα όλα ..δεν θα υπήρχε τίποτα , ούτε φόβος , ούτε πόνος , ούτε πίκρα , ούτε θλίψη ..ούτε απογοήτευση !που είσαι τέτοιες ώρες που σε χρειάζομαι....αν ήξερες πόσο σε χρειάζομαι !!αν ήξερες πόσο φρικτή είναι η μοναξιά ..και πόσο αβάσταχτη είναι η σιωπή της..ειχες ποτέ όνειρα ; έχεις ακούσει τον ήχο τους όταν γκρεμίζονται ; έχεις νιώσει πως είναι τη μια να έχεις όνειρα και την επόμενη να έχεις τη στάχτη τους ;και να ευθύνεται γι’αυτό εκείνος που στάθηκε αφορμή για να ονειρευτείς…κάποια πράγματα στη ζωή δεν είναι τραγικά ;δεν είναι τραγικό ότι αγαπάς να χάνεις ; είχα ακούσει κάποτε ότι ‘‘την πραγματική αγάπη δεν την βλέπουμε όταν έρχεται την βλέπουμε μονάχα όταν φεύγει ..’’.. έφυγες , έπρεπε να σε χάσω για να καταλάβω , γύρισες ξανά ..και με διώχνεις τώρα εσύ ..μα είμαι ακόμα εδώ ..δεν έφυγα ποτέ…εύχομαι μια μέρα και εσύ να το καταλάβεις ,και όταν επιστρέψεις εγώ θα στα συγχωρήσω όλα , εξάλλου στο είχα πει , ότι όποιος ξέρει να αγαπάει πραγματικά , ξέρει και να συγχωρεί .. γύρνα αγάπη μου και θα φτιάξουμε άλλα όνειρα , μαζί όμως αυτή τη φορά....όχι μόνο για μας μόνο.. αλλά για την αγάπη !