Σήμερα λένε ήταν η μεγάλη μέρα..όσοι δεν ξέρουν τι πραγματικά
είναι ‘’μεγάλο’’ για τον κόσμου τούτο..περασμένα μεσάνυχτα..κι όμως αφού έφτασα
ως εδώ..δικαιούμαι νομίζω να πω τη δική μου άποψη και να κάνω τον δικό μου απολογισμό
της ημέρας που πέρασε....
‘’Μπράβο’’,’’συγχαρητήρια’’,’’καλή σταδιοδρομία’’..όλοι τη
μέρα αυτά άκουγα...αλλά αυτό που έβλεπα ήταν κάτι τελείως διαφορετικό...έβλεπα 11 χρόνια από τη ζωή μου πεταμένα και ανακυκλωμένα
σ’ένα κομμάτι κίτρινο χαρτί που απ’έξω έγραφε το όνομα μου..ενώ μέσα έκρυβε όλα
μου τα παιδικά όνειρα ..τις επιθυμίες για ένα διαφορετικό παρελθόν και τις ελπίδες
για ένα καλύτερο μέλλον....και όταν επιτέλους πήρα αυτό το χαρτί στα χέρια μου
δεν ένιωσα χαρά..ένιωσα ελεύθερη!!!!ένα κομμάτι χαρτί είναι..δεν είναι;;στην εποχή
μας δεν έχει πλέον καμία αξία ...χάνεις στιγμές από τη ζωή σου απλά ...στιγμές
που δεν θα ξαναγυρίσουν πια...καταβάθος ίσως και να μου θύμιζε ότι ήθελα να ξεχάσω..!!
και ήταν όλοι τόσο χαρούμενοι σήμερα..μα τόσο...που όσο το σκέφτομαι
τρομάζω με την αφέλεια των ανθρώπων καμιά φορά..’’τωρα λέει το πήραμε το πτυχιο’’!!’’τωρα
λέει είμαστε επιστημονες’’!!’’τωρα λέει είμαστε μορφωμένοι.’’!!εγώ πάντως σηκώθηκα,ορκίστηκα,πήρα
το πτυχίο μου,χαμογέλασα,χαιρέτησα και έφυγα,δεν άλλαξε τίποτα πάνω μου,ούτε
αύριο θα είναι κάτι διαφορετικο,δεν θα γίνω άλλος ανθρωπος,γιατι δεν με καθορίζει
ένα χαρτί!!ξυπνήστε!!κανέναν δεν το καθορίζει ένα χαρτί!!!αλλά η προσπάθεια,ο
κόπος,οι πράξεις..οι προθέσεις..το μυαλό και η καρδία πανω απ’όλα!!!
οπότε επιτρέψτε μου που γυρίζω την πλάτη μου σήμερα και φεύγω..πάω
εκεί που ξέρω ότι θα βρω καθαρό αερα,πόνεσαν τα πνευμόνια μου τόσο καιρό να μου
κλέβουν το οξυγόνο μου...αντίο ‘’επιστήμονες’’..αντίο ‘’αμερόληπτοι καθηγητές
‘’ ...αντίο ‘’συμφοιτητές άξιοι και μη’’.... χαιρετώ τον κόσμο των δήθεν..και βγάζω
το καπέλο σε αυτούς που παλεύουν μονοί τους...οι μάχες είναι για να κερδίζονται
όχι για να εξαγοράζονται!!αφήνω πίσω το σκοτάδι και όσους φοβούνται το φως..εγώ
μια φορά πάντως κουράστηκα να τους δείχνω το δρομο,ο καθένας από μας κάνει τις επιλογές του αβίαστα!
αυτά είχα να πω λοιπόν εδω...τώρα θα κρύψω μέσα σε αυτό το χαρτί
ότι άλλο παράπονο έχω πριν το κλείσω οριστικά
αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου...και αύριο θα είναι μια νέα μέρα...και κάθε μέρα
από εδώ και πέρα νομιζω,και η μονή μου ευχή θα είναι..τα όνειρα μου και οι ελπίδες
μου να χωρέσουν στη ζωή μου και όχι σ’ένα άψυχο χαρτί με την υπογραφή άλλων...
